ਅਮਰੀਕਾ ਇਸ ਵੇਲੇ ਭਾਰੀ ਆਰਥਿਕ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕਰਜ਼ਾ 34 ਟ੍ਰਿਲੀਅਨ ਡਾਲਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਬੈਂਕਿੰਗ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਤੇ ਬੇਹੱਦ ਬੋਝ ਹੈ, ਮਹਿੰਗਾਈ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਬਣਾ ਰਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਦੀ ਘਾਟ ਨੇ ਉਦਯੋਗਾਂ ਨੂੰ ਪੈਰੋਂ ਤੋਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਇਹਨਾਂ ਹਕੀਕਤਾਂ ‘ਤੇ ਪਰਦਾ ਪਾਉਣ ਲਈ ਅਮਰੀਕੀ ਰਾਜਨੀਤੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣਾ ਹਥਿਆਰ ਮੁੜ ਵਰਤਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ – ਟੈਰਿਫ਼ਸ। ਡੋਨਾਲਡ ਟਰੰਪ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਤਿੱਖੇ ਬਿਆਨਾਂ ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀਵਾਦੀ ਐਜੰਡੇ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹਨ, ਦੁਬਾਰਾ ਚੀਨ, ਮੈਕਸਿਕੋ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਵਰਗੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ‘ਤੇ ਆਯਾਤੀ ਟੈਕਸ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।
ਘਰੇਲੂ ਸੰਕਟਾਂ ਤੋਂ ਧਿਆਨ ਹਟਾਉਣਾ
ਟਰੰਪ ਦੀ ਇਹ ਰਣਨੀਤੀ ਅਮਰੀਕੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦਿਵਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਬਾਹਰਲੇ ਦੇਸ਼ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਘਰਾਂ ਦਾ ਕਿਰਾਇਆ, ਦਵਾਈਆਂ ਤੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀਆਂ ਕੀਮਤਾਂ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਛੂਹ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਤਦੋਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਗੁੱਸਾ ਘਰੇਲੂ ਨੀਤੀਆਂ ਵੱਲ ਨਾ ਜਾ ਕੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਵਪਾਰ ਨੀਤੀਆਂ ਵੱਲ ਮੋੜਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਰਾਸ਼ਟਰੀਵਾਦੀ ਰਾਜਨੀਤੀ ਦਾ ਹਥਿਆਰ
ਟਰੰਪ “Made in USA” ਦੇ ਨਾਅਰੇ ਰਾਹੀਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਟੈਰਿਫ਼ਸ ਦੇ ਐਲਾਨ ਨਾਲ ਉਹ ਆਪਣੀ ਛੱਵੀ ਇੱਕ “ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਰੱਖਿਆਕਾਰ” ਵਜੋਂ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਭਰਮ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬਾਹਰੀ ਵਪਾਰ ਹੀ ਬੇਰੁਜ਼ਗਾਰੀ ਤੇ ਉਦਯੋਗੀ ਘਾਟ ਦਾ ਮੁੱਖ ਕਾਰਨ ਹੈ।
ਹਕੀਕਤ ਕੀ ਹੈ?
ਆਰਥਿਕ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਕਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਅਸਲੀ ਸਮੱਸਿਆ ਅੰਦਰੂਨੀ ਨੀਤੀਆਂ ਦੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਹੈ। ਸਰਕਾਰੀ ਖਰਚੇ ਬੇਹੱਦ ਵਧੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਬੈਂਕਿੰਗ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਕਰਜ਼ੇ ਦੇ ਬੋਝ ਹੇਠਾਂ ਹੈ ਅਤੇ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਦੀ ਘਾਟ ਕਾਰਨ ਉਦਯੋਗਿਕ ਉਤਪਾਦਨ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਟੈਰਿਫ਼ਸ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਫਾਇਦਾ ਦਿਵਾ ਸਕਦੇ ਹਨ ਪਰ ਇਹ ਸਮੱਸਿਆ ਦਾ ਸਥਾਈ ਹੱਲ ਨਹੀਂ।
ਨਤੀਜਾ
ਟਰੰਪ ਦੇ ਟੈਰਿਫ਼ਸ ਦਰਅਸਲ ਇੱਕ ਧੂੰਏਂ ਦੀ ਚਾਦਰ ਹਨ ਜੋ ਘਰੇਲੂ ਮੁੱਦਿਆਂ ਨੂੰ ਲੁਕਾਉਣ ਲਈ ਛੱਡੀ ਗਈ ਹੈ। ਪਰ ਅਮਰੀਕੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਅਸਲੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰ ਤਦੋਂ ਹੀ ਆ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕਰਜ਼ੇ, ਮਹਿੰਗਾਈ ਅਤੇ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਦੀ ਘਾਟ ਜਿਹੀਆਂ ਜੜ੍ਹੀ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਹੱਲ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।
